Tagi: Pieszo, Strona główna
Miejscowości: Somonino, Stężyca
Województwa: pomorskie
Krainy: Pojezierze Kaszubskie
Najciekawsze miejsca
Mapa
Wstęp
Wyjazd do Kościerzyny był związany ze specjalnym przejazdem pociągiem z Kościerzyny przez Chojnicę, Nakło nad Notecią i Gniezno, na której bardzo chciałem być.
Najsensowniejsze było dojechać wcześniej aby móc pozwiedzać okolicę i ostatniego dnia wrócić tym pociągiem do Poznania.
Szczegóły
Dojazd
Jadąc z Poznania w stronę Gdańska byłem zaskoczony jak ładnie wygląda wiosenna przyroda, dużo drzew w tym momencie kwitnie. Byłem przekonany że okolice Kościerzyny będą równie pięknie wyglądały.
Dojeżdzając do Gdańska niestety objawy wiosny nie były już tak widoczne. Zmartwiło mnie to troche.
Pomimo teoretycznej 30-minutowej przerwy na przesiadkę nasz pociag Intercity się spóźnił na tyle, że nie byłem pewien czy zdążymy. Kupiłe bilet i szybko biegłem do pociągu. Zdążyliśmy dwie minuty przed odjazdem.
Jadąc pociągiem przez Kaszuby podjeżdzamy na wysokość około 200m n.p.m. Wpływa to znacząco na krajobraz powodując, że to wszystko co najładniejsze z wiosny pojawia się tutaj później.
Wieżyca
Następnego dnia ruszyliśmy na pociąg w stronę Wieżycy, gdzie zaplanowaliśmy pieszą trasę.
Ruszyliśmy czarnym szlakiem pieszym na południe. Czekało na nas małe podejście. Przypomniałem sobie w tym momencie góry.
Spotkaliśmy żabę na trasie. Miałem przy sobie obiektyw macro z którego wtedy skorzystałem.
Spędziłem trochę czasu robiąc zdjęcia macro kropelek. Widocznie w nocy musiało trochę popadać.
Niektóre roślinki zebrały bardzo dużą kroplę.
A inne miały dużo małych kropelek. Niestety takie właśnie widoki dla mnie były najciekawsze według mnie.
Mineliśmy drogą wchodząc do Rezeratu przyrody Szczyt Wieżycy. Krajobraz nie różnił się od tego, jaki kiedyś doświadczyłem w styczniu w Górach Sowich. Taki późno jesienny, gdy wszystkie liście które mogły spaść, już spadły.
Weszliśmy na wieżę widokową, będąc teraz na wysokości ponad 300m n.p.m. Miałem przy sobie Sigmę 18-200, która ma całkiem dobrą ostrość lecz spore winietowanie. Powietrze nie było zbyt przejrzyste. Nie udało mi się zrobić żadnego wybitnego zdjęcia.
Po krótkiej przerwie kontynuowaliśmy spacer czarnym szlakiem pieszym. Celem był Szymbark, gdzie miała być czynna restauracja. Na szczęście była i była czynna.
Kolejnym etapem było przejście żółtym szlakiem pieszym do Krzesznej. Ruszyliśmy pofalowanymi polami. Zastanawiałem się, jak tutaj będzie wyglądała okolica gdy pola się już zazielenią, albo przed żniwami.
Ruszyliśmy czerwonym szlakiem pieszym w stronę Wieżycy. Wydawało mi się, że jest to lepszy pomysł niż ruszać niepewną (pod względem widokowym i powrotem) trasą na drugą stronę Jeziora Ostrzyckiego. Wiele drzew zostało powalonych w wakacje 2017r.
Zaskoczył mnie stok narciarski na którym były pozostałości śniegu.
Mieliśmy okołó półtora godziny do odjazu pociągu powrotnego. Postanowiliśmy zobaczyć okolice miejscowości Kolano, jaki jest tam widok na jezioro.
Nie jest proste dostać się w stronę pomostów. Musieliśmy znaleźć ścieżkę, która prowadziła na most nad drogą. Tym mostem można dostać się do budynku nad jeziorem a następnie schodami można zejść do pomostów.
Jest to ciekawe rozwiązanie. Umożliwia ono dostęp do jeziora bez przechodzenia przez trochę ruchliwą drogę.
Ruszyliśmy przez Ośrodek wczasowy Wieżyca w stronę stacji kolejowej. Podobało mi się to miejsce chociaż trudno mi napisać dlaczego.
Wieczór w Kościerzynie
Gdy dotarliśmy do bazy w Kościerzynie postanowiliśmy ruszyć do centrum.
Pomimo późnego wieczoru spróbowalem zrobić kilka zdjęć. Głównie to były zdjęcia klimatycznych uliczek.
Zadziwiające jest, że takie obskurne ulice są bardzo blisko starego rynku.
Chyba pół godzinie po powrocie do bazy zaczął padać bardzo mocny deszcz.
Powiązane wpisy
Wpis ukończono dnia 2018-05-30, czyli 45 dni później.
